Masaki Kobayashi'nin 1964 yapımı başyapıtı 'Kwaidan', Japon halk masallarından derlenen dört doğaüstü hikayeyi bir araya getiren epik bir antoloji filmidir. 'Kara Saç', 'Kardan Kadın', 'Hoichi'nin Kulakları' ve 'Bir Fincan Çayda' başlıklı bölümlerde, hayaletler, ruhlar ve insanlar arasındaki kadim ilişkiler, görsel bir şiir gibi işlenir. Film, geleneksel Japon sanat formlarından (Noh tiyatrosu gibi) beslenen sahne tasarımları, cesur ve sembolik renk kullanımı (özellikle kırmızı ve beyaz) ile seyirciyi adeta bir tablonun içine çeker. Her bölüm, sadakatsizlik, korku, kader ve sözlerin gücü gibi evrensel temaları işlerken, Japon estetiğinin derinliklerine bir yolculuk sunar. Oyunculuklar, özellikle 'Kardan Kadın' bölümündeki performans, minimal ve güçlü bir etki bırakır. Toru Takemitsu'nun unutulmaz ve deneysel müzikleri, filmin ruhani ve ürpertici atmosferini tamamlar. Cannes'da Jüri Özel Ödülü'nü kazanan bu film, sıradan bir korku deneyiminden çok, bir sanat eseri, meditatif ve estetik bir deneyim sunar. Görsel ihtişamı ve hikaye anlatımındaki zarafetiyle, sadece korku sineması değil, dünya sineması için de bir kilometre taşıdır. Yavaş tempolu anlatımı ve felsefi derinliğiyle izleyiciyi pasif bir tüketici olmaktan çıkarıp, hikayelerin içinde düşünmeye davet eder. 'Kwaidan', geleneksel hikayeleri modern sinema diline aktarmak isteyen her film tutkununun mutlaka izlemesi gereken, zamansız bir klasiktir.