Luis Buñuel'in 1967 tarihli başyapıtı Belle de Jour, burjuva yaşamının sıkıcılığına sıkışmış genç bir ev kadını olan Séverine'in (Catherine Deneuve) hikayesini anlatır. Dışarıdan mükemmel görünen evliliğinin ve hayatının içindeki tatminsizliği, onu gizemli bir randevuevine götürür ve hafta içi öğleden sonralarını 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adıyla fahişelik yaparak geçirmeye başlar. Bu ikili hayat, onun bastırılmış arzularını ve fantezilerini yüzeye çıkarırken, gerçeklik ile hayal dünyası arasındaki çizgiyi bulanıklaştırır.

Catherine Deneuve'in soğuk ve kırılgan güzelliğiyle hayat verdiği Séverine karakteri, sinema tarihinin en unutulmaz karakterlerinden biridir. Deneuve'in performansı, karakterin iç çatışmalarını ve yavaş yavaş açığa çıkan cinsel özgürlüğünü muazzam bir incelikle yansıtır. Jean Sorel, kocası Pierre rolünde iken, Michel Piccoli ve Geneviève Page gibi oyuncular da unutulmaz destekleyici performanslar sergiler.

Sürrealist sinemanın ustası Luis Buñuel, filmi yönetirken geleneksel anlatı yapılarını reddeder. Séverine'in fantezilerini ve gerçeklik algısını, keskin ve bazen rahatsız edici sahnelerle birleştirerek, izleyiciyi sürekli olarak neyin gerçek neyin hayal olduğunu sorgulamaya iter. Film, burjuva ahlakını, cinsel tabuları ve kimlik arayışını keskin bir ironi ve eleştirel gözle ele alır.

Belle de Jour izlemek, sadece bir film deneyimi değil, aynı zamanda insan psikolojisinin karanlık labirentlerine yapılan bir yolculuktur. Görsel olarak çarpıcı, tematik olarak zengin ve anlatım olarak cesur olan bu film, sinema tarihinin en önemli ve etkileyici eserlerinden biri olarak kabul edilir. Cinsellik, arzu, özgürlük ve toplumsal roller üzerine düşünmek isteyen her izleyici için vazgeçilmez bir klasiktir.